vrijdag, 02 August 2013 12:10

Geocaching op het Mijnwerkerspad

Geocaching: Een GPS ontvanger en honger naar avontuur is al wat je nodig hebt voor deze high-tech schattenjacht,’ vertelt de website www.geocaching.be ons.

Wat is geocaching?
 
Iemand verstopt ergens een waterdichte doos, met daarin een logboek en een aantal voorwerpen. Met een hand-GPS bepaalt hij de precieze coördinaten van de schuilplaats. Vervolgens publiceert hij die op het internet. Andere mensen lezen op de Geocache-website die coördinaten en kunnen dan op zoek gaan naar de "cache" (schat). Vinden ze hem, dan schrijven ze hun bevindingen over de tocht neer in het logboek en mogen ze uit de doos een voorwerp nemen, maar ze moeten er ook weer één bijplaatsen.
Zo verandert de inhoud van de schat voortdurend.
Het plezierige aan geocaching is dat diegene die de schat verstopte u laat kennis maken met mooie plaatsen; natuurgebieden, bezienswaardigheden, enz., die u anders misschien nooit zou ontdekken.

Ergens op het Mijnwerkerspad tussen Zottegem en Nederbrakel ligt al sinds 2005 zo een ‘schat’ verstopt. Voor mensen die nog nooit een geocache gezocht hebben is deze misschien wat moeilijk te vinden, want het is een ‘multicache’. Dat betekent dat je de ‘schat’ pas vindt op  het einde van een traject met meerdere verstopplaatsen.

De geocache heet ‘THIRD STATION’ en bestaat uit een zoektocht met foto’s, waarvan de oplossing je via de juiste coördinaten naar de eindbestemming brengt.

Op het traject tussen Ronse en Ellezelles liggen meerdere avontuurlijke geocaches, waar zelfs heus klimwerk met touwen bij komt te kijken. Enkel voor geoefende klimmers!

Foto’s: geocache.com

Meer informatie vind je op www.geocaching.com

En op www.geocaching.be

woensdag, 31 July 2013 12:48

Het land aan de overkant

De weilanden en akkers ten oosten van de Zwalmbeek, tussen de Bostmolen en de Boembekemolen werden door de aanleg van de spoorweg in 1880 plots afgesneden van de mensen die dit land gebruikten en bewerkten.

We hadden een gesprek met Alfons, die in 1931 werd geboren. De jonge Alfons hielp zijn ‘meetje’ graag mee op haar kleine boerderij met 3 koeien. Ze gebruikte akkerland en weiland aan beide kanten van de spoorweg. Later bewerkte Alfons het land samen met zijn vrouw. Binnenkort gaan we samen nog eens naar deze plaats bij het Mijnwerkerspad waar waarschijnlijk nog veel mooie herinneringen verstopt zitten tussen de koeien en onder de brugjes.

Naar aanleiding van dit gesprek gingen we even kijken op de oude topografische kaarten van voor en na de aanleg van de spoorweg.

Op de kaart van 1872 kunnen we zien dat het land ten oosten van de Zwalm aansluit bij de bewoning in de Wolvenhoek. Op deze hoger gelegen gronden stonden toen een 15-tal gebouwen, waaronder één vierkantshoeve.

Na de aanleg van de spoorweg in 1880 werden er overwegen voorzien om de gronden aan de overkant te bereiken. Daar waar de spoorweg op een verhoging liep werden tunneltjes onder de spoorweg gebouwd. Deze tunneltjes bestaan vandaag nog steeds. Van op het Mijnwerkerspad zijn ze echter niet zo duidelijk zichtbaar als het 'koebrugje', het enige brugje op het traject tussen Zottegem en Opbrakel dat over de spoorweg leidt. Dit brugje, dat pas recent de naam ‘koebrugje’ kreeg, werd aangelegd op een plaats waar de spoorweg in de diepte lag. Daar waar de spoorweg op grondniveau lag, werden gewone overwegen voorzien. Op het traject tussen de Slijpstraat en de Boembekemolen zien we op de topografische kaart van 1935 één tunneltje, één brugje en twee gelijkgrondse overwegen.

vrijdag, 26 July 2013 20:30

Botanische waarnemingen

vrijdag, 26 July 2013 18:23

Planten in de berm

Verslag van de botanische waarnemingen tijdens de wandeling van 6 tot 9 juli.

Door Karen Remans

Bermvegetatie, grasland, struweel en bos: succesiestadia van vegetatie, of hoe plantengemeenschappen elkaar opvolgen in de tijd.

Op het traject van Zottegem tot Brakel worden de bermen gemaaid. De rand van het pad is een variatie van struiken en bomen zoals meidoorn, vlier, eik, zoete kers en open stukken. Op de vochtige plaatsen zien we penningkruid, valeriaan en moerasspirea. Op meer droge en gemaaide stukken zien we typische graslandvegetatie . In de niet gemaaide delen vinden we wilgenroosje, sint Janskruid en glad walstro. In de bosrijke delen in de boszoom komen we robertskruid, bosandoorn, grote brandnetel en look-zonder-look tegen.

In het traject van Brakel naar Ronse is het voormalige spoorwegtraject niet altijd volledig te volgen. De spoorwegbedding is nog wel terug te vinden in het landschap maar bijvoorbeeld in Flobecq zijn er stukken volledig overgroeit. Op 50 jaar tijd is er evolutie van de vegetatie tot struweel en bos. Bramen en netels maken grote delen van de weg ontoegankelijk. De gronden waarop de spoorweg vroeger lag, werden verkocht aan particulieren. Zo komt het dat je plots in de tuin van een villa komt te staan als je het traject probeert te volgen. Daar is de vegetatie veranderd in gazon met enkele bomen.

In Wallonië, als je het spoor probeert te volgen van Ronse naar Leuze wordt het echt lastig. Je ziet de oude spoorweg niet meer maar het is een struweel dat door het landschap slingert als een lint. Zo oefent het een belangrijke corridor-functie uit voor dieren.

Van Leuze tot Blaton, is de spoorweg weer voor het grootste gedeelte toegankelijk voor wandelaars en fietsers. Ook hier worden de bermen gemaaid dit geeft aanleiding tot een graslandvegetatie met ook aan de kant van de brede trage weg ruimte voor bomen en struiken. Ook hier is er veel variatie door verschillen in vochtigheid.

We kwamen op dit traject ook enkele mooie tuinplanten tegen die verwilderd zijn:

  •  Nigella damascena 'Miss Jekyll': dat is een mooie blauwe bloem, deze wordt ook wel Juffertje-in 't-groen genoemd.
  • Lathyrus heterophyllus, met roze bloemen  met erwten-peulen en bladlijsten aan de stengel.
  • Vijfvingerige wingerd

 

vrijdag, 26 July 2013 16:23

Odette en haar kerselaar

Op de warme zomerdag voor haar 75ste veraardag nemen we Odette mee naar de plaats aan het Mijnwerkerspad waar ze moeder werd van haar eerste kind. Ze vertelt vol overgave over haar vader die een kleermaker was en haar moeder die meehielp kostuums te maken voor de burgerij uit Ronse.

Odette had een speciale vergunning om langs de spoorweg naar haar werk te fietsen in Ronse. En ze weet nog veel te vertellen over de 'Pattinage', een rolschaatsbaan bij café Biarritz, waar veel Ronsenaren naar toe kwamen, en café de Pyreneeën, twee plaatsen dicht bij de oude spoorweg in de wijk de Pyreneeën.

Enkele jaren nadat haar dochter Rosane geboren werd, ging de familie een eindje verder gaan wonen. Het seinhuisje kwam leeg te staan en werd later afgebroken. Odette blijft mooie herinneringen overhouden aan de tijd dat ze in het seinhuisje woonde. Als we de plaats bezoeken waar het huisje stond ziet Odette tot haar vreugde dat de oude kersenboom er nog steeds staat. Terwijl ze onder de boom zit en wat kersen eet komen de herinneringen nog meer naar boven, alsof het allemaal gisteren was.

Dank aan Odette en Rosane voor de mooie verhalen en dank aan Tom voor de ontvangst en het openstellen van de tuin voor het filmen.

vrijdag, 19 July 2013 17:19

Staptocht Borinage dag 4

Dinsdag 9 juli: van Grandmetz tot Bernissart en Blaton

>>> Bekijk hier de foto's (met dank aan de fotografen en fotogeniekelingen)

 

Het laatste traject van de staptocht naar de Borinage voert ons van Grandmetz tot Blaton, vanwaar we de trein terug nemen naar huis.

De ochtend van de vierde en laatste dag krijgen we een ontbijt met hoeveproducten bij Monique en haar man, bewoners van een hoeve in het dorp Grandmetz. Daarna zetten we de tocht verder naar Leuze. In Leuze wachten enkele deelnemers ons op die eerder al meegestapt hebben. Vanaf hier is de oude spoorwegbedding ingericht als een mooi fietspad. Spijtig is wel dat alle spoorwegrelicten door deze herinrichting verdwenen zijn. Vanaf hier zien we geen paaltjes met nummers en slagbomen of stoplichten meer.

Het landschap is veel vlakker geworden sinds we de derde dag Ronse verlaten hebben. Voorbij Ronse heuvelde het nog tot in Frasnes. Na Frasnes is het landschap platter, met windmolens en een heel rechte spoorwegbedding, die zich niet meer zo uitgesproken aftekent in het reliëf. De meest grote spoorwegtaluds kwamen we tegen op het stuk tussen Ellezelles en Ronse. Dit gebied heeft niet voor niets als toponiem ‘Pyreneeën” gekregen. Op enkele tientallen meter van elkaar loopt de oude spoorwegbedding hier diep ingesneden in heuvels en hoog verheven boven een dalen. Hier in de omgeving van Leuze zien we deze insnijdingen in het landschap niet. De spoorweg is hier een rechte eindeloze lijn door het landschap.

Ondertussen zitten we al diep in Henegouwen en naderen we de streek van de Borinage. Iets voor Blaton eindigt het fietspad waar de oude lijn 87 samenkomt met de lijn naar Doornik die nog in gebruik is. Wij maken hier een toer via het kanaal Nimy en het meer van Bernissart, om in Bernissart terug op de oude spoorwegbedding te komen die hier opnieuw een recreatieve route is. Van hier stappen we moe maar voldaan de laatste kilometers naar Blaton waar we de trein nemen terug naar huis.

We dachten oorspronkelijk dat het meer van Bernissart een relict was van de mijnen, maar dat blijkt niet zo te zijn. Reden te meer om nog eens terug te keren en de zoektocht verder te zetten over de oude spoorweg van Bernissart tot Harchies en het mijnmuseum van Bernissart.

Dank aan de deelnemers voor het enthousiasme, het nemen van foto’s en determineren van planten en dieren. Alle data worden nu verwerkt en zullen meegenomen worden in de reizende tentoonstelling.

Wordt vervolgd!

«StartVorige12345678910VolgendeEinde»
Pagina 6 van 10

    leaderlogostp