woensdag, 08 January 2020 11:58

#goedopweg: Of hoe je van een etentje een onvergetelijke tocht maakt

Lekker gaan uiteten: heel wat mensen doen het graag en vaak. Mensen spenderen dan heel wat tijd aan het zoeken van het 'juiste' restaurant. Ze checken menukaarten, lezen recensies, wikken en wegen om dan een tafeltje te reserveren. Dat staat in schril contrast met de beslissing over hóe ze naar het restaurant gaan. Met de auto, dat spreekt toch vanzelf?

De Week van de Mobiliteit was de ideale gelegenheid om die evidentie bij te stellen. Want onderweg valt zoveel meer te beleven als je die automatische piloot thuis laat. Dat toonden we aan met een etentje met een wel heel bijzondere aanloop.

Een doordeweekse donderdagochtend, midden september. Een groepje mensen ontstaat aan de entree van het Sint-Pietersstation in Gent. Ze komen aan met trein, tram en fiets. Ze hebben lege tassen bij, een mes en allerlei potjes. Dat had botanist, culinaire duizendpoot en wildplukker Geert Heyneman hen vooraf laten weten.

Eetbare plantsoenen

201912pluksafari03Geert neemt deze groep nieuwsgierigen op sleeptouw langs de straten en pleintjes van Gent. De bestemming: de Boerse Poort, een bijzondere volkstuin waar kok Eveline van Vegamuze een feestmaal zal maken met de ingrediënten die ze onderweg zelf plukken. Onze gasten wacht dus niet zomaar een etentje, maar een culinair avontuur.

Nauwelijks 5 meter van de ingang van het station maakt de groep al kennis met het arendsoog en het vat vol kennis van Geert. In het plantsoen tussen het stationsplein en het busstation blijkt al meteen een hoop eetbaar groen te groeien. Het gedruis van de stad verdwijnt naar de achtergrond terwijl Geert de201912pluksafari06 ene na de andere plant opduikt: knopkruid, zevenblad, smeerwortel. De eerste pluksels verdwijnen in de zakken. En meteen komen ook de eerste vragen naar boven. Veel mensen vragen zich af of die eetbare planten niet te vervuild zijn, zo dichtbij het autoverkeer? Het advies van Geert: blijf minstens een meter van de gewone straten weg. De impact van de auto-uitstoot is het best zichtbaar als het heeft gesneeuwd. Waar de sneeuw vuil zou worden, pluk je beter niet. Het risico op vossenlintworm blijkt veel minder groot te zijn dan we denken, maar Geert wijst wel op het gevaar voor leverbot. Daarom raadt hij af om te plukken in drassige gebieden. De waterslak legt graag haar eitjes op pluksels uit natte zones en die kunnen besmet zijn met een akelige parasiet.

Wrange bessen, zoete bloempjes en pittige zaden

201912pluksafari04

We trekken verder en passeren een rij straatbomen, wilde lijsterbessen zo blijkt. In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken, zijn die bessen wel eetbaar. Zo recht van de boom smaken ze wrang, maar je kan er heerlijke siroop van maken, vertelt Geert. Een handvol bessen verdwijnt in een tas. In een voortuin zien we een pelouse vol paardenbloemblad. Geert grapt: die mensen hebben een moestuin zonder dat ze het zelf weten. Even verderop vinden we een weelderige oogstplek voor knopkruid. Ideaal om straks een grote salade mee te maken.

201912pluksafari05Aan de Watersportbaan staat een berm in bloei. Gele rucolabloempjes strekken zich metersver uit. We proeven en stellen verwonderd vast hoe zoet en pittig de bloemetjes smaken. Een lust voor alle zintuigen. En omdat er zoveel van groeit, kunnen we naar hartelust plukken. Ook de jongste blaadjes kunnen we naar hartelust oogsten om er een lekkere pesto van te maken. Want ook dat is de kunst van het wildplukken: oogsten wat in overvloed is, zodat 201912pluksafari07de planten kunnen blijven groeien. Nog aan de Watersportbaan vinden we boerenwormkruid dat op z'n laatste benen loopt, zevenblad en de zaden van de gewone berenklauw die verrassend fruitig smaken. Wat een ontdekking alweer. We zijn ondertussen een kilometer of drie verder.

Intussen zijn onze tassen én hoofden al aardig gevuld. We staan versteld van de hoeveelheid en de verscheidenheid aan eetbare 201912pluksafari08wilde planten in de stad. En we zijn onder de indruk van de passie waarmee Geert erover vertelt. In de buurt van de Boerse Poort stuiten we nog op een prachtige trage weg in 't groen, een ware hotspot vol honingklaver, boerenwormkruid, rozebottels en nog meer berenklauw. Geert duikt nog de struiken in, op een geheim plekje waar hij nog iets lekkers weet groeien.

Aperitief, hoofdgerecht, dessert

201912pluksafari12Aan de Boerse Poort staat Eveline ons op te wachten, nieuwsgierig naar onze oogst. Ze heeft was basisproducten mee - pasta, olie, zout - en een lekker zelf gebakken brood. Jan - Geerts broer - serveert ons verschillende kruidige aperitiefjes, gecreëerd met wildpluksels uit Gent om omstreken. (En of die hyperlokale vermouth en ginderella gesmaakt hebben!). Samen toveren we binnen de kortste keren een heerlijke pesto voor bij 't aperitief, een kleurige salade en zalige pasta op tafel. Afgekruid met de smaak van voldoening en een nieuwe blik op de stad.

 

201912pluksafari02Alle deelnemers zijn het erover eens: dit was een ervaring om nog lang over na te praten. Of hoe #goedopweg zijn een deel van de bestemming wordt.

Zelf ook zo'n etentje organiseren? Check dan >> dit filmpje voor onze tips.

 

 

Schrijf je in op onze nieuwsbrief



Trage Wegen draagt zorg voor je privacy. Door je in te schrijven op onze nieuwsbrief, ga je akkoord met onze privacyverklaring.