Trage wegen in je buurt

Duid jouw woonplaats aan en wij personaliseren onze website voor jou.

De kaart

OF

Je postcode

Verstuur
 

Plenaire verhalen

In het plenaire gedeelte van de uitwisselingsnamiddag namen drie sprekers het woord. Hun meerstemmig verhaal schaalt en koppelt. Een mix tussen macro- en microniveau, tussen de lange termijn van fundamentele transities en de real time praktijk van concrete, lokale interventies. Hun getuigenissen en ideeën nodigden uit om trage wegen te verbinden en nieuwe horizonten te verkennen. En dát is natuurlijk het opzet en de ambitie van de toekomstvisie van Trage Wegen.

Horizon / Transitie en landschapsveranderingen – Dirk Sijmons (TU Delft)

Dirk SijmonsDirk Sijmons opende de namiddag vanuit een breed perspectief. Hij zoomde uit en schetste de macrocontext waarbinnen ontwerpers, planners en ruimtelijke actoren vandaag opereren. Vertrekkend vanuit de hedendaagse stadslandschappen, regio's van intensief ruimtegebruik zoals Nederland en Vlaanderen, de zogenaamde Rijn-MaasScheldedelta. Oplossingen voor mondiale milieuproblemen en uitdagingen moeten in deze stedelijke gebieden tot stand komen, door te zoeken naar een verbeterd stedelijk metabolisme. Deze opgave moet consequent multidisciplinair worden ingevuld door bijvoorbeeld landschapsarchitectuur, ecologie, technische wetenschappen en cultuur met elkaar te verweven.

Dirk Sijmons (1949) studeerde Bouwkunde aan de TU Delft en is een van de drie oprichters van H+N+S Landschapsarchitecten. In de periode 2004-2008 was hij Rijksadviseur voor het Landschap in Nederland. Vanaf 1 oktober 2008 was Sijmons achtereenvolgens hoogleraar Environmental Design en hoogleraar Landschapsarchitectuur aan de TU Delft. In 2014 trad hij op als curator voor de Internationale Architectuur Biennale Rotterdam (IABR), die hij het thema "Urban by nature" meegaf.

Concept / De route als paradigma voor ontwerp – Peter Vanden Abeele (MAAT Ontwerpers)

In via veritasPeter Vanden Abeele bracht het verhaal van In Via Veritas, een project over het vinden van routes. In Via Veritas introduceert een nieuw paradigma voor het denken over architectuur en stedenbouw. De weg of route ('via' in het Latijn) laat toe om op een andere manier naar de ruimte te kijken. Een plek is geen op zichzelf staand gegeven, maar het resultaat van bewegingen, relaties, stromen en processen. De route is geen infrastructuur, maar is vooral cultureel, maatschappelijk, economisch en politiek bepaald. Routes vertellen iets over het gebruik van een plek. Ze scheppen betekenis en identiteit. Vanuit dit perspectief verschijnen trage wegen als exemplarische routes. Hoe kunnen trage wegen vanuit het paradigma van de route mee vorm geven aan het Vlaamse territorium?

Peter Vanden Abeele is ir. architect, stedenbouwkundig ontwerper, ruimtelijk planner en vennoot van Maat Ontwerpers. Hij werkte als wetenschappelijk onderzoeker (Universiteit Gent) en als projectleider / adviseur stedenbouw (stad Antwerpen). Daarnaast trad hij op als freelance stedenbouwkundig ontwerper (o.a. Beel architecten, Technum, DIAL architecten, Puls_net en Omgeving) en sinds 2005 doceert hij in het vakgebied van het stedenbouwkundig ontwerpen (Universiteit Gent, Sint-Lucas Hogeschool en de Academie voor Architectuur en Stedenbouw Tilburg). Hij werkte aan diverse tentoonstellingen over stedenbouw en schrijft regelmatig voor het VAi, VRP en A+.

Praktijk / Participatie en spoorvorming – Sarah Martens

Fruitspoor - HoepertingenLandelijke dorpen kennen een toenemende complexiteit aan veranderingen, claims en stakeholders. Ruimtelijke veranderingen zijn een continu proces, maar de betrokkenheid van bewoners in het debat over hun leefomgeving kadert meestal in een plannings- of projectlogica. Aan de Universiteit Hasselt (faculteit Architectuur en Kunst) zoekt de groep Spatial Capacity Building naar nieuwe manieren om een publiek debat vorm te geven, zonder een vooraf bepaald project of zonder een duidelijk afgelijnde vraag. Sarah Martens bracht het verhaal van Hoepertingen (Borgloon, Haspengouw), waar zij experimenteerde met verschillende vormen van dialoog en interactie, zoals wandelen, verbeelden, in scène zetten, enz. De veranderingen vormden het uitgangspunt: wat gebeurt er, hoe komt dat, wat werkt en wat willen we versterken, wat willen we doen? Soms werd met 3 enthousiastelingen gewerkt, soms met een grote groep. Soms via een gesprek, soms via een evenement. Intense momenten en lange stiltes wisselden elkaar af. Het zgn. Fruitspoor, een fietsroute op een voormalige spoorwegzate, fungeerde als drager en verbinding doorheen het proces.

Sarah Martens studeerde architectuur, architectuurwetenschappen en filosofie. Aan de Universiteit Hasselt werkte ze aan een project rond instrumenten voor ruimtelijke, participatieve processen, gevolgd door het project 'Mooiste dorpen van Haspengouw' (Leader, Europees fonds voor plattelandsontwikkeling). Sinds 2014 bekijkt ze als doctoraatsbursaal de rol, de betekenis en het gebruik van publieke ruimte in landelijke dorpen. Hoe kan je een publiek debat vormgeven zodat het open is en blijft voor diverse actoren (collectieve reflectie)? En waar raakt zo een debat aan het gedrag van de bewoners; hoe kunnen zij er naar 'handelen' (collectieve actie)?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Please wait



Trage Wegen draagt zorg voor je privacy. Door je in te schrijven op onze nieuwsbrief, ga je akkoord met onze privacyverklaring.