header02

Menen, 19 augustus Brussel, 1 & 2 september Turnhout, 8 & 9 september Zutendaal, 15 en 16 september Herzele, 25 & 26 augustus

woensdag, 29 August 2012 22:59

WALKING WITH GHOSTS - OP TOCHT MET GEESTEN

Wij, Sabine, Johan, Alain, Hugh Lupton en ikzelf Joe Baele trokken één week met onze kleine Engelse woonwagen, getrokken door ons paard Lotus, langs kleine wegen van Menen tot Herzele.

* De geest van een oude frontsoldaat, een jonge man van amper 22 jaar vertelde ons het gruwelijke verhaal van de oorlog, en zijn rusteloze rust, ver van huis. We namen hem bij ons op en hij reisde mee.

We kwamen langs 'Barakken' naar 'Triez-Caillon' waar een oude smokkelaar ons meenam naar een verdwenen 'Cabaret des ¨Prés' waar hij vroeger, in 1780, op zijn nachtelijke tochten een dreupel ging drinken op het sukses van zijn nachtelijke smokkeltocht. ..."En dààr stond de schandpaal !!!" zei hij nog, en stapte mee op onze wagen.

We kwamen langs "Dronkaert" en 'Paradijs'. Daar stond plots Marcel voor ons. "Wat is dat ? Is dit voor kinderen ? Waar gaan jullie naartoe ?"... ondertussen pulkte hij de draadjes van een onlangse operatie uit de rode amper genezen wonde...

Hij reed niet mee. Zo kwamen we aan in Moeskroen, in La prairie. Ons Paard Lotus had er zijn eerste 12km goed opzitten.

* De volgende dag reden we langs 'La Barberie' waar we achter een boerderij het vermoedelijke graf ontdekten van een Romeinse Generaal. Hij sprak ons aan vanonder de grafheuvel waarop ook nog een kasteel had gestaan. "Neem me mee aub, want die Duitse soldaten schieten op me, en nu zit ik ook nog vol kogelgaten ". Hij mocht mee. Vooral omdat in de verte de oude geesten van "Les Hurleux" kwamen opzetten, schoelie die al roepend (en hurlant) de boerderij wilden overvallen. Daar schoof Croix Rouge voorbij, Ijzeren Bareel, Hellehoek (snel wegwezen), Mouton Noir en "Les Fussilliés". "Kijk" riep onze frontsoldaat-jongen "Zie je, dertig jaar nadat ik sneuvelde gebeurden weer dezelfde dingen. Waarom moest ik dood ???"

'Fraternité' en 'les Marais' reden we door en konden eindelijk, na 30 km rusten in Russignies. Lotus was bekaf, wij ook.

* Op naar Ronse en de Kafhoek. Een geest riep ons toe vanuit de Triburiemolen : "Ik ben vermoord !! Help me !!" We konden er niet bij. Hij riep ons na om de moordenaar te zoeken zodat ie rust zou hebben... De Fiertel moet hier langskomen ! en hem in de beschermende ring rond Ronse opnemen dachten we. Een beschermende ring om gekte en waanzin weg te houden... zo gebeurde dat al eeuwen met st.Hermes als grote drijver. Een rilling liep over onze rug toen we hoorden hoe zgn 'krank-zinnigen' via ijskoude baden en vastgeketend gedurende nachten in vochtige kelders naar een hoger geplaatste, en hen aanstarende stHermes opkijkend, van hun "ziekte" genazen.. Teveel geesten om in onze woonwagen op te nemen. Eentje mocht. Een oude man.

* Van de Kafhoek ging het richting Vlaamse heuvels !! Via Valkenberstraat, 12 Bundersstraat, Molenberg, reden we de laan op naar het kasteel van Lillare, en het 17e Eeuwse kasteel van de 7 nonnen. We kampeerden er als echte nomaden. 2 Nonnekes kwamen kijken naar dit vreemd volk. Een van hen vertelde over haar leven als non, maar we vermoedden dat er veel verzwegen werd. Vroeger waren er meer nonnen, nu nog 7. Wat was er met de andere gebeurd ?? Stilte.

Hugh ging op onderzoek en vond ergens in een zijgebouw een Zwaard met wit Bloed !!! Onzer Romeinse Generaal was meteen enthousiast: een zwaard !!! Maar het witte bloed ? Wit = zuiverheid !! Was hier een moord gebeurd op een zuivere maagd ?

Die geest hebben we niet gevonden. De generaal vond het jammer.

* De laatste dagtocht, naar Herzele. We trokken langs Vossenhol, koudenberg, Luiveld, Wijnhuize naar stLievens-Esse.

Onderweg zagen we een holle knotwilg. In die holte kon je nog de verre echo horen van vloeken en zuchten... Was dit de holle boom waarin Jan de Lichte zich verborg op het moment van zijn arrestatie ?? Zou het kunnen ? We hebben hem niet aan boord genomen want we vreesden dat zijn hele bende meteen ook zou verschijnen en dàt was het laatste dat we wilden. Jammer voor hem, want hij is dan op een vreselijke manier aan zijn einde gekomen op het rad, op de markt van Aalst.

... en daar verscheen Arpia, alweer oude Romeinse plaats. De generaal was weer enthousiast, sprong van de wagen en dook meteen in de Fluvius Arpia. Na al die eeuwen moet ook een geest zich eens kunnen wassen. Alhoewel, met al die kogelgaten in zijn lijfleek hij meer op een fontein, de lol was er niet minder op.

En onze lol al evenmin. We hadden het gehaald zonder ongelukken, op een gezapig tempo, zonder ons paardje te forceren, langs heerlijke wegen, prachtige landschappen, zon van 's morgens tot 's avonds.. Wat kan je nog meer wensen.

Goeie reis verder compagnons de route. Take care.

Joe Baele

Log in om reacties te plaatsen

Leave a message in our guestbook | Laat een bericht achter in ons gastenboek